Traveling G

Meksika Biberi

Traveling G — Sat, 23 Jan 2010 05:12:43 +0000

Baharatlı, kıpkırmızı ve lezzetli yiyecekler diyarı olan Meksika, pek çok egzotik ve ilginç yemeği gibi kültüründe barındırmaktadır. 8-9 bin yıllık yemek geçmişi ile beraber temel besin maddeleri çikolata, çeşitli acı kırmızıbiberler, mısır, fasulye ve kabak olarak sıralanabilir. Çeşitli tarihsel olayların etkisi ile birlikte gelen kitlelerden de kültür aşılaması yaparak mutfağını daha da zenginleştiren Meksika mutfağı, günümüzde egzotik yemek severler için ‘dip’ler, ‘tortilla’lar ve ‘taco’lar mutfaklarda baş tacı edilmektedir. Arap mutfağı ile beslenerek çok yönlü bir olgu haline gelmiş bu mutfağın acı biberleri, elbette en az diğer yemekleri kadar ünlenmiştir.

Güney Amerika’da, tıpkı kahve çekirdekleri gibi değişik renk ve çeşitlerde yetişen acı biberler, farklı kullanımları ile dünya üzerindeki birçok bayanın vazgeçilmez baharatı olarak ününü sürdürmektedir. Önceleri 7000 yıldan beri yalnızca acı biberi kendileri kullanan güney Amerikalılar, şu anda biberlerinin şanını duymuş olsalar elbet çok şaşıracaklar. Acı olmayan bir lezzetin çok nadir bulunduğu bu mutfakta biberler, çok farklı kombinasyonlar ile karşımıza çıkabilirler. Örneğin eski Aztek geleneği olan lezzetli yöresel çikolata, mısır ve acı biber birleşerek tüketilebilmektedir. Ya da daha genel bir kullanım alanı olarak kırmızı ya da beyaz etlerle, ayrıca özellikle fasulye ile tüketilmektedir. Badem, fındık, vs gibi özünde tohum olan yiyeceklere benzer şekilde bu ünlü biberler de birer enerji deposudur.

Geniş mutfak kültürü ile bezenen bu ülkede gezilecek birçok farklı yer bulunmaktadır. Gezmekten hoşlanıyor musunuz? Öyleyse, gezi blogundaki diğer maceralarımı lütfen okuyunuz.

Sri Lanka’nın en ünlü fili

Traveling G — Fri, 22 Jan 2010 06:55:56 +0000

Evet. Görünüşe göre Sri Lanka’nın EN ünlü Tarzan filminde oynamış fili ‘Lakshmi’ bu fildir.

İmza dağıtıyor mu çok merak ediyorum?

İmdat! Bir Ayı Arabamı Çalmaya Çalışıyor!

Traveling G — Sun, 17 Jan 2010 02:34:36 +0000

Ben Hindistan’dayken, Taj Mahal ve yakınlarındaki şehirleri görebilmek için şoförlü bir araba kiraladım. Bir sonraki şehre doğru yola çıkmışken, nerden geldiği belli olmayan bir ayı pençelerini kaldırarak yola zıpladı! Sürücüm, yavaşlamayınca ‘Hey! Yolda bir ayı var!’ diye bağırmaya başladım. O ise gayet sakin bir şekilde ‘Sorun değil… Ayı hareket edecektir…’ dedi, bense ‘Evet, bu bir problem! Ayı yolda!’ dedim. Sonra, ayıya çarpmak üzereyken çalılıkların arasına zıplayarak yoldan çıktı.

‘Bu da neydi böyle?!’, sürücüm beni yanıtlamadı. Yolda bir mil daha ilerledikten sonra ikinci bir ayı yola sıçradı! Bu sefer sürücü gaza basarak ayının bu işi bildiğini görmesini sağladı ve ayı yoldan geri sıçradı. Dikkatle baktığımda tasmalı olduğunu ve bir adamın onu çalıların arasında tuttuğunu gördüm.

Wow! Nasıl bir hile ama!
Bir arabayı ayı yardımı ile çalmak!

(Resimde bir adamın ayının yanında durduğunu biliyorum, ancak hızlı yol alırken ve aynı anda resim çekmeye çalışırken oradan geçene kadar adamı fark edemedim)

1000 Japon Geyik

Traveling G — Wed, 09 Dec 2009 23:05:31 +0000

Eski başkent yakınlarındaki mistik bir Japon tapınağı bir sırra sahip, büyük açlık… Sizin dondurmalarınıza aç.

Nara, Japonya… 1000 aç küçük geyikten oluşan 1000 yıllık bir eski ahşap tapınak!

: Senin kurabiyelerini istiyorum!

O lezzetli geyik kurabiyeleri benim tek silahım… Eğer bütün kurabiyeleri kendim bitirmezsem yaşayabileceğim!

: Mmm, Geyik kurabiyeleri…

Aç geyiklerim tarafından etrafım aniden çevrildi…

: Peki, veriyorum… Kurabiyelerim özgürlüğüm içindir.

Çünkü biz Japonya’dayız, geyik selamlaşması saygı ve hürmet göstermek içindir. Şimdi onlar atak yapıyor.

: Ahh, çok saygılı bir geyik selamlaşması…Çok nazik ve kibar.

…Ve şimdi geyikler ciddileşmeye başlıyor.

: Kurabiyelerimi bana geri vereceksin!

Geyikler kurabiyeleri istiyor ve hiçbir şey onları durduramaz.

: Zıpla! Daha da yukarı!

Koşmak zorundayım

: Hayıııııııııır!

Şanslıyım, biraz dondurma yere düşmüştü ve geyikler ona doğru koştu böylece kurtulabildim.

: Teşekkürler, dondurma!

Vay be, tam zamanında ayrılmışım…

Ve şimdi ben de biraz dondurma istiyorum… Ama geyiğe hayır, lütfen!

Bavulunuzun Kaybolmasını ya da Bavul Harcı Ödemeyi Nasıl Önlersiniz

Traveling G — Wed, 09 Dec 2009 06:29:45 +0000

Geçen seneki uzun dünya turum esnasında, yeni dindiğim arkadaşlarım yolculukta her zaman yanıma standart boylarda, yaklaşık 20$’dan fazla bir ücret ödediğim bir bavul taşıdığımı görünce her zaman şaşırırlardı.

Dükkandaki taşınabilecek en büyük boydaki bavulu alır ve tekerleklerinin almadan çnce iyi dönüp dönmediğine bakarım. Eğer tekerlekler birbirlerinden uzaksa taşımaya daha yardımcı olmakta, bavulun yan tarafındalar ise çok daha yardımcı olmaktalar.

Yolculuğun süresinin bir hafta ya da bir yıl süresine bakmaksızın her zaman aynı taşınabilir bavulu alırım. Böylece hava alanında onu kaybetmekten ya da bagaj harcı ödemekten kurtarır. Ayrıca bir kez yolumu belirledikten sonra şehirde çok fazla sürüklemek zorunda kalmayacağım için durumu kolaylaştırır.

Taşınacak daha az şey olmasıyla birlikte, yerel ulaşımda taksi yolculuğundan da beni kurtarır. Şu günlerde genel turist mekanları çok olan çoğu havaalanı otobüs, tren ya da metro ile şehrin içine birkaç dolar ödeyerek gidilmesini sağlıyor. Taksi şu halde $50 civarında tutuyor. Eğer iki adet ağır bavul ve bir de el çantası taşıyor olsaydım, bu avantajdan yararlanamazdım.

Ayrıca yeni bir ülkede ya da şehirde taksi tuttuğunuzda, şoförün size fiyat konusunda, hatta gidilecek yer konusunda dürüst davranacağını bilemezsiniz. Böylece döviz kurunu bilebilmeniz ve tam olarak doğru çevrilmiş parayı vermeniz gerekir. Taksilerden daha önce ‘bozuğum yok’ lafını oldukça sık duymuşumdur.

Elbette, taksi ile geçirilebilecek güzel zamanlar da mevcuttur, ancak hava alanından tren istasyonuna gidene kadar soyulmanız için en kolay yoldur. Çoğu zaman otobüs ya da tren havaalanından beni otelime çok yakın yere bırakır, ancak eğer bırakmazsa, şehir içindeyken taksi tutmak çok daha ucuza mal olmaktadır.

Ne zaman uzun bir yolculuk yapıyorsam ve birkaç hatıralık almak istiyorsam, posta ofisine gidim onları sadece postalıyorum. Genellikle deniz taşımacılığı ile ucuz olduğu için yolluyorum, ancak bazı ülkelerdeki hava yolları yolu ile postalama da ayrıca ucuz olabiliyor.

Eğer kısa biryolculuktaysam, o zaman yanıma sadece bir spor çantası ya da sırt çantası alıyorum ve içini hazinelerimle dolduruyorum. Hava alanında tek bir el bagajı izni olsa bile, ek olarak bir ‘kişisel eşya’ almanıza izin veriliyor, benim kişisel eşyam ise sırt çantam.

Herkese mutlu, sorunsuz yolculuklar!

Güneş Gözlüklerim İçin Ayin

Traveling G — Wed, 09 Dec 2009 02:34:56 +0000

Aa, evet, Hırvatistan aslında güzel bir ülke ve çok güneşli. Dubrovnik’i çevresi içine alan Şehir Duvarlarının üstünde yürüyerek harika bir vakit geçirdim…Öylesine harikaydı ki, bu güzel fotoğrafları çekerken fazlasıyla ihtiyaç duyduğum güneş gözlüklerimi bir çıkıntıya bıraktım.

Evden çıkmadan önce henüz aldığım güzel güneş gözlüklerimdi, ah! Ve en kötüsü ise benzer güneş gözlüklerinin şu anda bulunduğum yerdeki mağazalarda fiyatının iki katı olmasıydı.

Bunların hepsi günbatımında Şehir Duvarlarının gardiyanının gelerek herkese Şehir Duvarlarını terk etmesini çünkü kapatacaklarını bağırarak söylemesiyle başladı. Oldukça saldırgan bir hali vardı ve çıkmak için acele ettiğimden, güneş gözlüklerimi unuttum.

Ertesi sabah açtıkları zaman, Şehir Duvarlarının ofisine buldular mı diye sormaya gittim ve adam bana tuhaf bir şekilde sırıttı ve garip bir karşılık vererek, kayıp kutularının olmadığını söledi. Bana gözlükleri bıraktığım yere gitmeme izin verdi ama orada değildi. Gece oradan en son ayrılan ve sabah da en erken gelen ben olduğuma göre, belli ki, orada çalışan adam onları almıştı.

Aa iyi, en azından iyi bir yazı çıkardım!

Requiem for My Sunglasses

As I climb the city walls
Seeing beauty that befalls
Amber roofs and flowing streets
What is that my eye now meets?
Oh, the sun, so ever bright
Won’t it relinquish its might
Even for a moment please
So I might observe with ease.

Ah, my glasses, they will shield
My eyes from the sun’s bright field.
Protect me now, while I gaze
At windswept isles now ablaze.
Ravishing red with crystal blues,
The sky, the sea, exchanging hues.
Day and night approach as one,
Half-up, half-down, is the sun.

What majesty I enjoy
Is paused by a sneaky ploy.
“Time is up! Go, leave the wall!
Hurry, Hurry!” now he squalls.
I descend and go to dine,
Forgetful of sun’s bright shine.
In the morning I remark,
“I left them when it got dark!”

I return, to no avail,
The guard had just made the sale.
Their black market awash with goods
Swiped by guards because they could.
“For lost and found, there’s no staff”
He said smirking, with a laugh.
Oh great! Now, what will I do?
Pray for clouds to breeze on through!

Hırvatistan Sahili

Traveling G — Mon, 07 Dec 2009 07:12:03 +0000

Hırvatistan, muhteşem güzellikteki sahil yolunun mükemmel dizayn edilmiş Venedik siteleri doldurulmuş halidir. 1000 sene boyunca Venedik kendi ülkesine sahipti ve Hırvatistan sahil yoluna kadar uzanmaktaydı. Belki de Marco Polo’nun Venedikli olduğunu duymuşsunuzdur, bazı uzmanlar onun Venedik şehrinde doğduğunu söyleseler de güney Hırvatistan’da, Hırvatistanlı olduğu söylenir.

Ancak kesin olarak, havada bir macera ruhunun olduğu aşikardır. Venedik kulelerinin birinde dururken kolaylıkla ticaret gemilerini, atların üzerlerindeki şövalyeleri ve Rönesans figürlerini sokaklarda dolanırken görebilirsiniz.

Hırvatistan’ın güney sahil kıyısı boyunca uzanan Dubrovnik isimli muhteşem duvarlı bir şehir bulunmaktadır. Kolaylıkla, bu şehrin gördüğüm en güzel şehirlerden biri olduğunu söyleyebilirim. Tarihi duvarların üzerinden onları keşfetmek amacıyla yol boyunca yürüyebilir ve tüm şehir boyunca dolaşabilirsiniz.